
در حال بارگذاری...

مومیایی زرد که در منابع علمی با نام های «کالیفون» (Colophony)، «گام رزین» (Gum Rosin) یا «روزین» (Rosin) شناخته می شود، نوعی رزین جامد طبیعی است که
از شیره ی درختان کاج و برخی گونه های مخروط دار دیگر استخراج می گردد. این ماده از طریق حرارت دهی به رزین تازه گیاهان و تبخیر اجزای فرّار ترپنی تولید می شود.
در نتیجه، روغن تربانتین جدا شده و بخش جامد باقیمانده به صورت کالیفون باقی می ماند.
کالیفون ترکیبی پیچیده از ترپنوئیدها (به ویژه دی ترپن ها)، آلدئیدها، اسیدهای رزینی و هیدروکربن هاست که به آن خواصی چون چسبندگی بالا، شفافیت، قابلیت تشکیل فیلم،
پایداری حرارتی و حلالیت در الکل گرم می بخشد. رنگ آن از زرد روشن تا قهوه ای تیره متغیر بوده و در حالت جامد، بافتی شکننده و نیمه شفاف دارد.
در طب سنتی، مومیایی زرد به عنوان ماده ای با طبع معتدل و منشأ گیاهی شناخته می شود که برای تقویت عمومی بدن، به ویژه کلیه ها و رحم، مورد استفاده قرار می گیرد.
از جمله خواص درمانی آن می توان به موارد زیر اشاره کرد:
در مقابل، مومیایی سیاه، ماده ای با منشأ معدنی و طبع گرم و خشک است که از تجزیه گیاهان در لایه های سنگی کوهستانی حاصل می شود. این نوع مومیایی تلخ مزه بوده و
بیشتر برای درمان دردهای استخوانی، شکستگی ها، زخم های گوارشی، ضعف عمومی و ناتوانی جنسی کاربرد دارد.
قابلیت مصرف خوراکی دارد.
پودر مومنایی زرد را میتوانید در آب گرم، شیر یا عسل حل کرده و میل کنید. بهترین زمان مصرف، صبح ناشتا یا قبل از خواب است.
مقدار مصرف توصیه شده در منابع طب سنتی، حدود یک نخود (تقریباً ۰٫۲۵ گرم) در روز است که همچنین می توان آن را در جوشانده های گیاهی حل کرده و مصرف نمود.
با این حال، مصرف این ماده باید با احتیاط و تحت نظر متخصص طب سنتی انجام گیرد، زیرا دوز بالا یا مصرف نادرست ممکن است موجب تحریک دستگاه گوارش یا بروز عوارض جانبی شود.
به دلیل خواص فیزیکی و شیمیایی منحصر به فرد، در صنایع مختلف نیز کاربرد گسترده ای دارد. از جمله:
در مجموع، مومیایی زرد یا کالیفون، ماده ای با منشأ گیاهی و ساختار شیمیایی غنی است که هم در طب سنتی و هم در صنایع مدرن جایگاه ویژه ای دارد. شناخت دقیق خواص و
نحوه مصرف آن، مستلزم آگاهی از منابع معتبر و رعایت اصول ایمنی در کاربردهای درمانی و صنعتی است.