ریشه درونج

ریشه درونج

درونج گیاهی ست چند ساله، بلندی ساقه آن تا 1/5 متر است. برگ های پایین آن پهن نزدیک به دایره با دمبرگ بلند و برگ های بالا کمی بیضی دراز بدون دمبرگ می باشد.

تمام گیاه پوشیده از کرک است. گل ها به شکل طبق، گلبرگ ها در 2 – 3 ردیف و زرد رنگ است.ریشه ضخیم و متورم است.این گیاه در بهار گل می دهد و در جنگل ها در

کوه های آلپ و پیرنه اروپا می روید. در اسپانیا ریشه آن به عنوان دارو به طور وسیعی در بازار عرضه می شود.

درونـج که بیخ یا ریشه گیاه است به خصوص نوع عقربی آن متورم،خاکستری رنگ، دارای 2 -3  گره و شکل آن خمیدگی دارد که آن را شبیه عقرب کرده است.کمی تلخ و خوشبو

و سخت می باشد، مغز آن سفید است و می گویند قدرت دارویی آن تا ده سال حفظ می شود. از نظر ترکیبات شیمیایی در ریشه گیاه مقدار زیادی ماده اینولین یافت می شود.

خواص ریشه درونج:

در هند از ریشه درونج به عنوان یکی از اجزای اصلی داروی قلبی استفاده می شود و برای ضعف اعصاب ورفع مالیخولیا بسیار مفید است.از ضماد آن برای نیش زدگی عقرب

استفاده می شود. درونج از نظر طبیعت طبق نظر حکمای طب سنتی خیلی گرم و خشک است و از نظر خواص معتقدند که محلل بلغم و سودا می باشد و نفخ را پراکنده می کند و

برای تقویت حواس، حافظه، قلب و طحال مفید است.

برای خفقان، مالیخولیا، تقویت هاضمه، تسکین درد رحم و لطیف کردن بادهای معده و روده، رفع ضرر گزیدن عقرب و سایر جانوران سمی نافع است چه از طریق خوردن و

چه از طریق استفاده از ضماد آن، اگر با انجیر و شکر خورده شود برای رفع سردردهای بلغمی و درد سینه نافع است.

نکته : مضر گرم مزاجان است و سر درد می آورد و از این نظر باید با رازیانه خورده شود.