چوب اقاقیا

درخت اقاقیا در هر نوع خاکی رشد می کند. خصوصا در مناطقی با آب و هوای معتدل مانند شمال آمریکا، اکثر مناطق اروپا، ایران، افغانستان، هند، مناطق شرقی آسیا، جنوب آفریقا و … به فراوانی یافت می شود. تنه این درخت می تواند تا ۳۰ متر رشد کند. چوب اقاقیا بسیار محکم است و مقاوم در برابر رطوبت می باشد و درنتیجه برای تولید لوازم و اسباب چوبی بسیار مناسب است. همچنین پوست این درخت دارای خواص درمانی نیز می باشد.

مواد مغذی موجود در چوب اقاقیا

میزان مواد شیمیایی موجود در چوب این گیاه با دانه ها، ریشه ها، گل های آن بسیار متفاوت است. پوسته این درخت دارای آلبومین، نیشکر، ترکیبات چربی، کولین، آلکالوئیدهای سمی، تانن، صمغ، نشاسته و رزین های غیرفعال می باشد.

خواص درمانی اقاقیا

پوسته داخلی اقاقیا و پوسته ریشه آن برای سم زدایی بدن استفاده می شود.
دم کرده چوب اقاقیا به مقدار کم آن ملین می باشد و اگر زیادتر مصرف شود، مسهل قوى و قى آور می باشد و اگر خیلى زیاد مصرف شود مسمومیت ایجاد خواهد کرد. امروزه به علت دانستن ترکیبات سمی مصرف درمانی آن بسیار محدود گشته است.
به عنوان قابض، صفراآور، پیشاب آور، قی آور، نرم کننده پوست، ملین، میکروب کش، آرام بخش و نیرو بخش استفاده می شود.
مسواک زدن با گرد چوب اقاقیا، برای استحكام لثه و پاک نمودن دندان بسیار مفید است.
برای برطرف کردن بی‌حسی و سستی اندام‌ها، خار اقاقیا را جوشانده و سپس به صورت ضماد در محل درد می گذارند.

منع مصرف چوب اقاقیا

در ریشه و پوست و دانه درخت اقاقیا ماده اى به نام روبین وجود دارد که ماده ای سمى می باشد و به همین علت در مصارف درمانى باید بسیار احتیاط شود و از مقدار مجاز خوراک آن تجاوز نشود و زیر نظر پزشک مصرف شود.