بذر اسفناج

اسفناج :

اسفناج با نام علمی Spinacia oleracea ، گیاه بومی ایران است و از اوایل قرن اول میلادی کم کم به مناطق دنیا راه افتاد، به طوری که در تاریخ مسطور آمده اسفناج در قرن هفتم در چین و در قرن دوازدهم در اسپانیا کشت می شده است. کشت اسفناج در سال 1806 در آمریکا شروع شد، اسفناج گیاهی است یک ساله دارای ساقه ای راست به ارتفاع نیم متر که برگ های آن پهن، نرم و مثلثی شکل به رنگ سبز می باشد.
اسفناج عموما به عنوان سوپر خوراکی در نظر گرفته می شود؛ اسفناج از جمله سبزی های برگدار به رنگ سبز تیره است و در ساختمان مولکولی خود، منیزیم دارد. هر 100 گرم اسفناج پخته و آب گرفته، حدود 87 میلیگرم منیزیم دارد.جالب اینکه مقادیر کلسیم و آهن آن، به ترتیب 57/3 و 136 میلیگرم است. یعنی آهن آن از گوشت قرمز و کلسیم آن از ماست بیشتر است و به عنوان جایگزین لبنیات و انواع گوشت در رژیم گیاهخواری و وگان استفاده می شود. طبع اسفناج سرد و تر است.

بذر اسفناج :

اسفناج گیاهی است یک ساله که پس از سبز شدن تولید برگ های طوقه ای می کند. اندازه ساقه و برگ عموما می تواند بین ۸ تا ۱۰ سانتیمتر باشد. ریشه اسفناج عمیق است و تا عمق ۱۴۰ سانتیمتری هم نفوذ می کند. اسفناج سرشار از ویتامین ث، آ، آهن و کلسیم است. این گیاه در خاک های شور به خوبی کشت می شود. اسفناج در نواحی سرد و خنک بهتر رشد می کند.

روش کاشت بذر اسفناج :

در مناطق گرم مثل خوزستان آن را در اواسط پاییز و در نقاط سرد در اواسط بهار می کارند. اسفناج از بسیاری از سبزی ها نسبت به شوری مقاومتر است. کشت اسفناج در خاک های سبک شنی نتیجه بهتری می دهد. اسفناج را می توان به طور دست پاش، خطی و در سبزی کاری سطوح بزرگ با ماشین بذر پاشی کرد. در روش خطی فاصله ردیف ها ۳۵-۴۵ سانتیمتر و فاصله بین هر اسفناج روی خطوط ۳۰ تا ۴۰ سانتیمتر باشد.

اسفناج احتیاج به آب فراوان دارد و باید در طول دوره رشد در زمینهای خشک اقدام به آبیاری نمود. آبیاری علاوه بر اینکه مقدار محصول را افزایش می دهد گل دادن قبل از موعد گیاه را نیز به تاخیر می اندازد.