بذر جعفری

بذر جعفری

قدیمی ها هم مثل ما جعفری (Parsley) را می شناختند. دیوسکورید و پلین، ریشه و بذر جعفری را برای باز شدن قاعده خانم ها و همچنین تحریم ادرار تجویز می کردند و از آن

به عنوان دارویی که عقیم بودن را به وجود می آورد تعریف می کردند. سن آلبرلوگران که در سال های 1385-1450 میلادی می زیست جعفری را در نسخه های خود برای

درمان سرخک، آبله مرغان، تنگی نفس توام با خلط و سرفه های مزمن تجویز می کرد.

آخرین تحقیقات درباره جعفری:

جعفری را همه می شناسیم طبق آخرین تحقیقاتی که درباره تجزیه جعفری کرده اند این سبزی گران بها دارای یک ماده روغن اصلی و میزان زیادی املاح معدنی و ویتامین های

گوناگون است. برگ جعفری قوه هضم را تقویت می کند و ادرار را افزایش می دهد و جریان خون را منظم می سازد.

تخم جعفری هم دارای همان خواص است ولی بیش از برگ آن مؤثر است زیرا دارای مقدار زیادی مواد معطر است. ریشه جعفری قرنهاست که به علت خاصیت مؤثری که بر

روی کلیه ها دارد دارویی است که برای درمان امراض کلیوی مصرف می شود.

جعفری، سبزی محبوبی است که برای طعم دهی به سایر غذاها، استفاده می شود و معمولا بعنوان تزئین کنار غذا نیز بکار می رود. همچنین برای از بین بردن بوی بد دهان

می توان از جعفری استفاده کرد، بنابراین از جعفری های کنار بشقاب غذای خود بعد از اتمام غذا، بجوید تا دهانتان خنک شود و بوی بد آن نیز از بین برود.

بطور کلی، جعفری گیاه دو ساله ای است که  در آب و هوای معتدل براحتی رشد می کند و البته در برخی مناطق در آب و هوای سرد نیز کاشته می شود.

کاشت بذر جعفری:

جعفری در مقابل خشکی حساس ولی در مقابل سرما بسیار مقاوم است. کشت این گیاه در هر نوع آب و هوایی امکان پذیر است ولی در آب و هوای خنک بهترین نتیجه را می دهد.

جعفری یک گیاه سایه دوست است. زمین مورد کشت باید نرم مرطوب و دارای مواد غذایی کافی باشد. زمین های نیمه سنگین با هوموس، لومی و شن لومی بهترین زمین های

کشت این گیاه می باشند.