ریشه انجبار

ریشه انجبار

گیاه انجبار که نام لاتین آن Palyganum. Bistotaاست،حدود 180 سانتیمتر طول دارد و معمولا بر آنچه نزدیک آن باشد می پیچد.انجبار گیاهی است پایا،ساقه اش صاف و ساده،

بیش از یک متر ارتفاع که ریزوم های بزرگ، پیچ دار و انشعابی دارد. بوته اش شبیه ترشک و خوشه گل ها شبیه به سنبله بارهنگ است. برگ هایش در بالا سبز و در زیر کدر و

کرک دار است. برگ های زیرین، دمبرگ درازی دارد و سایر برگ ها بی پایه اند. گل ها به رنگ گلی یا صورتی کمرنگ با گل پوش منفرد است و پرچم ها از بیرون دیده می شود.

در ماه خرداد تا تیر گل می دهد.در کنار جوی های آب و حاشیه بعضی جاده ها می روید.شاخه های آن تقریبا قرمزرنگ و گل آن نیز قرمز است.ریزوم آن چوبی و سرخ رنگ است.

 به نام های اتارف، پرشیان دارو و یا پرشیای دارو هم می نامند.

خواص ریشه انجبار:

در اندام هایش بخصوص در ریزوم (ریشه) پیچیده آن مقدار زیادی تانن، گلوکز، آمیدون، مواد آلبومینوئیدی، اکسالات کلیسم، اسیداگزالیک، لعاب، صمغ، یک ماده رنگی قرمز،

ویتامین ث است. قسمت های مورد استفاده انجبار ریزوم، ریشه و برگ گیاه است که در فصل پاییز ریزوم آن جمع آوری شده و در آفتاب خشکانده می شوند،ریشه های بزرگ آن

را برش طولی می دهند. گیاهی است بسیار قابض و موجب بند آمدن خونریزی های داخلی و خارجی می شود.

سایر موارد مصرف ریشه انجبار:

• برای درمان بیماری اسهال و اسهال خونی ۳ گرم ریشه انجبار در ۲۰۰ سی سی آب ۲۰ دقیقه جوشانده صاف نموده روزی ۳ فنجان میل شود.
• ریشه انجبار برای رفع سنگ های مجاری ادرار مفید می باشد.
• برای درمان التهاب لثه و لوزتین ۵۰ گرم ریشه انجبار را به مدت نیم ساعت بجوشانید سپس صاف نموده غرغره شود.
• برای درمان سوزاک از جوشانده آن استفاده شود. ۳۰ گرم در یک لیتر آب ۵ دقیقه جوشانده ۲۰ دقیقه دم کرده هر شش ساعت یک لیوان مصرف شود.
• برای تصلب شرائین ۳ گرم در ۲۰۰ سی سی آب آهسته دم کرده روزی سه فنجان میل شود.
• برای اسهال کبدی ۵ گرم در ۲۰۰ سی سی آب جوشانده روزی سه فنجان میل شود.
• برای تسکین التهاب صفرا از دم کرده ریشه انجبار استفاده کنند.
• استعمال خارجی ریشه آن از خونریزی جلوگیری کرده و مانع گوشت آوردن زخم ها می گردد. ۶۰ گرم در یک لیتر آب به مدت نیم ساعت جوشانده سپس زخم را بشویید.