سپستان

سپستان

میوه درختی است که در نقاط گرمسیر می روید در بنادر فارس و بحرین درخت آن زیاد است و نام محلی آن در بندرعباس انبو می باشد. سپستان شبیه آلوی کوچکی است که

سیاه رنگ و شیرین و لعابدار می باشد خاصیت ملین دارد و در اروپا آن را به جای عناب استعمال می کنند ولی در ایران سپستان و عناب را با گل ها و گیاهان دیگر مخلوط کرده

و می جوشانند و جوشانده آن را به عنوان داروی سینه و یا ملین بکار می برند.

خواص سپستان:

خوردن این میوه برای اشخاصی که به ناراحتی هایی مانند: تب، سوزاک، اسهال ساده، اسهال خونی، سوزش ادرار، انگل معده، حصبه و بیماری های معده و روده مبتلا می باشند

می تواند مفید بوده و اثر درمانی ظاهر کند.سپستان به مقدار پنج تا سه دانه برای نرم کردن و سینه و گرفتگی صدا به صورت جوشانده همراه با داروهای دیگر به کار برده میشود. 

مضمضمه نمودن آن در دهان در درمان تاول آن و همچنین آغشته کردن آب دهان به لب ها موجب رفع ترک لب ها می گردد. در مصارف خارجی نیز برای برطرف شدن سرخی

پوست توصیه شده است که از جوشانده گل و یا میوه سپستان استفاده نمایید و به منظور برطرف شدن زگیل نیز می توانید سپستان را در شیره خرما جوشانده و سپس بر موضع

زگیل ضماد کنید.

مضرات سپستان:

زیاده روی در خوردن آن ممکن است که موجب ناراحتی کبد، تولید رطوبت و همچنین تولید بوی بد از سوی معده گردد.

توجه: مقدار خوراک مجاز این میوه در حدود 15 گرم می باشد، همچنین بهتر است که همیشه با عناب و یا خطمی میل شود تا برای کبد هم مفید قرار گیرد.