فلوس

فلوس

برگ هایدرخت فلوس بزرگ و دراز به حدود سی سانتیمتر و دارای هشت تا شانزده برگچه هر یک به طول پانزده سانتیمتر می باشد.

قسمت مورد استفاده این گیاه مغز میوه آن است. میوه فلوس به طول سی تا پنجاه سانتیمتر می رسد در داخل خانه های میوه فلوس مایع چسبنده تیره ای وجود دارد که عسل خیار

شنبر نامیده می شود. طمع این مایع کمی شیرین اما نامطبوع می باشد. برای استفاده از  این عسل، غلاف را کمی روی آتش گرم کنید تا عسل خارج شود.

معمولا این عسل را با روغن بادام مخلوط و آن را به عنوان مسهل استفاده می کنند. البته می توان مغز فلوس را با قند یا شکر مخلوط کرده و در درجه حرارت معتدلی پخت

دارای مقداری لعاب، املاح مختلف، نوعی آلکالوئید به نام کاسین که با خاصیت مسهلی که دارد موجب افزایش حرکات روده ای می شود.

خواص فلوس :

یکی از بهترین داروها برای رفع یبوست با طبع گرم و تر می باشد، زیرا مصرف آن عوارضی ندارد، بنابراین حتی برای زنان حامله و اطفال نیز مناسب است.

برای رفع یبوست باید تقریبا چهل گرم از آن را به عنوان مسهل مصرف نمود. به عنوان ملین هشت گرم از آن کافی است. مقدار مصرف آن برای اطفال سه گرم می باشد.

همان طور که گفته شد یک قسمت مغز فلوس و سه قسمت قند را می توان برای این منظور مخلوط کرده و مصرف نمود.

• برای درد مفاصل و نقرس، آن را به موضع بمالید.
• برای کلیه ها مفید است؛ مخصوصا آن هایی که کلیه شان سنگ ساز است، در صورت استفاده از آن مبتلا به سنگ کلیه نمی شوند.
• جوشانده پوست درخت آن اسهال خونی را رفع می کند.
• نرم کننده سینه است.
• برای باز کردن گرفتگی روده و دل پیچه، آنرا مخلوط با ریشه ختمی به کار ببرید.
• برای معالجه دیفتری، فلوس، را با عرق گشنیز مخلوط کنید و به بیمار دهید تا قرقره کند.

مضرات فلوس:

برای معده مضر است، چون به روده ها می چسبد و ایجاد دل درد و ناراحتی های روده می کند، بنابراین بهتر است که با مصطکی و انیسون یا روغن بادام خورده شود.