زاج سفید

زاج سفید به طور طبیعی در برخی مواد معدنی مانند آلونیت،آلوم شیست،بوکسیت و کرایولیت یافت می‌ شود.اما بیشتر زاج مصرفی امروزه به صورت صنعتی تولید می‌ شود.

در تولید صنعتی، سولفات آلومینیوم معمولاً از تصفیه مواد معدنی ذکر شده با اسید سولفوریک به دست می‌ آید.همچنین می‌ توان آن را با واکنش هیدروکسید آلومینیوم با

اسید سولفوریک یا حرارت دادن فلز آلومینیوم در محلول اسید سولفوریک در آزمایشگاه تولید کرد.

خواص زاج‌سفید بسیار زیاد است و به طرق مختلفی برای سلامتی، پوست و مو مفید است.می توانیم در بسیاری از درمان های خانگی برای درمان زخم های دهانی، ترک های پا،

رفع بوی بد بدن، درمان آکنه و جوش، کاهش چین و چروک های صورت و همچنین رفع شپش سر از آن استفاده کنیم. زاج سفید در تصفیه آب نیز به کار می رود.

برخی مردان از زاج سفید به عنوان یکی از وسایل اصلاح خود استفاده می کنند.

خواص زاج سفید برای تعریق بدن:

زاج‌سفید چون از سولفات آلومینیوم تشکیل شده است برای کاهش عرق و بستن منافذ تولید عرق استفاده می گردد.در واقع زاج‌سفید یک ضد عرق طبیعی بسیار مفید می باشد.

بدین منظور زیر بغل خود را مرطوب کنید و زاج را زیر بغل مالش دهید و پس از چند دقیقه آن را شستشو دهید.

تذکر: به صورت یک روز در میان استفاده گردد.

زاج سفید برای واژن

زاج نرم شده برای رفع عفونت رحم و کنترل ترشحات واژن موثر است. همچنین زاج‌سفید دارای خاصیت انعقادی بوده و موجب جمع شدن دیواره ها و تنگی واژن می شود.
برای زخم های رحم و عفونت ها و خون ریزی های عفونی زاج‌سفید آسیاب کرده، بسیار مفید می باشد و با گذاشتن شیاف آن در رحم همراه با آب بیماری های عفونی رحم درمان می گردد.

تذکر: استفاده زیاد از زاج سفید، سبب خشکی واژن خواهد شد.

خواص مهم زاج سفید:

ضد تعریق و بوی بد بدن: یکی از شناخته‌ شده‌ترین کاربردهای آن، به عنوان یک ضد تعریق طبیعی است. با ایجاد انقباض در منافذ پوستی، تعریق را کاهش داده و با خاصیت ضد باکتریایی خود، از رشد باکتری‌ های مولد بوی بد جلوگیری می‌ کند
یکی از خواص زاج‌سفید درمان سرطان مثانه می باشد.
همچنین زخم های کلیه ها، مجاری ادرار و مثانه را بهبود می دهد
باعث کاهش ورم ها و بادها در اعضای بدن می گردد
موجب شکستن سنگ های کلیه می گردد. (با تجویز پزشک)
برای از بین بردن چرک های گوشه های چشم کشیدن زاج سفید سوخته در چشم موثر است.
سلامت پوست: در برخی موارد برای روشن کردن پوست (مانند زیر بغل)، از بین بردن جوش‌ های سرسیاه و رفع لکه‌ های پوستی (با احتیاط) استفاده می‌ شود.
جهت خون ریزی بینی بو کردن زاج سوخته مفید است
این سنگ مرهمی برای زخم های دهان می باشد. به دلیل خاصیت قابض خود، به کوچک شدن بافت‌ ها و خشک کردن زخم‌ های شانکر و آفت دهان کمک می‌ کند.
همچنین ورم لثه و عضلات حلق را معالجه می کند.
برای درد گوش و رفع چرک و عفونت فیتیله زاج‌سفید با عسل سودمند می باشد.
برای درمان شقاق و بواسیر نیز زاج‌سفید آسیاب شده نافع است.

طریقه مصرف زاج سفيد:

طریقه مصرف زاج سفید بستگی به نوع کاربرد دارد:

*برای کنترل بوی عرق: پس از حمام و خشک کردن بدن، زمانی که پوست هنوز کمی مرطوب است، مقداری پودر زاج سفید را به زیر بغل یا نواحی دیگر تعریق بمالید.
*برای آفت دهان: پودر زاج را با کمی آب مخلوط کرده تا خمیری غلیظ به دست آید. خمیر را روی آفت بگذارید و حداقل یک دقیقه نگه دارید، سپس دهان را کاملاً بشویید. این کار را روزی یک بار تکرار کنید.
*برای عفونت‌ های واژینال (شیاف یا دوش واژینال): این کاربردها نیاز به دقت و مشورت با پزشک یا متخصص طب سنتی دارد. معمولاً پودر زاج را در آب حل کرده و برای شستشوی خارجی یا داخلی (به صورت رقیق و با احتیاط بسیار) استفاده می‌ کنند.
*برای جوش‌ های سرسیاه: یک قاشق کوچک زاج آسیاب شده را با یک قاشق بزرگ گلاب مخلوط کرده و روی نواحی دارای جوش سرسیاه بمالید تا خشک شود. پس از ۱۵ دقیقه بشویید و از مرطوب‌ کننده استفاده کنید.

چه افرادی بهتر است استفاده کنند و چه افرادی نه؟

افرادی که ممکن است از آن بهره ببرند:

* افرادی که از تعریق زیاد و بوی بد بدن رنج می‌ برند.
* افراد دچار آفت دهان یا زخم‌ های کوچک دهانی.
* در برخی موارد و با مشورت متخصص، برای کمک به درمان عفونت‌ های زنانه.

افرادی که بهتر است استفاده نکنند (موارد منع مصرف و احتیاط):

* زنان باردار و شیرده: مصرف زاج سفید در این دوران توصیه نمی‌ شود.
* افراد دارای پوست حساس: زاج سفید می‌ تواند باعث تحریک، التهاب، قرمزی و حتی سوختگی در افراد با پوست حساس شود.
* در صورت وجود زخم یا بریدگی در ناحیه مصرف: استفاده از زاج روی زخم‌ های باز می‌ تواند باعث مشکل شود.
* مصرف خوراکی: بلعیدن زاج سفید می‌ تواند منجر به تحریک دهان و دستگاه گوارش، تهوع، استفراغ، اسهال، خونریزی گوارشی و حتی در مقادیر زیاد کشنده باشد. به همین دلیل نباید به صورت خوراکی مصرف شود.
* تماس با چشم: تماس زاج با چشم باعث سوزش شدید یا سوختگی قرنیه می‌ شود.
* استنشاق: استنشاق گرد و غبار زاج می‌ تواند باعث سردرد، حالت تهوع و تحریکات تنفسی شود.
* آندومتریوز و فیبروم: در مورد این شرایط، مصرف باید با احتیاط و زیر نظر متخصص باشد.
* مصرف بیش از حد: به دلیل جذب پوستی بالای زاج، زیاده‌روی در مصرف آن، خصوصاً در نواحی حساس، می‌ تواند عوارض جانبی داشته باشد.

نکات نگهداری و ماندگاری:

* زاج سفید (پودر یا کریستال) را در جای خشک، خنک و دور از تابش مستقیم نور خورشید نگهداری کنید.
* آن را در ظروف ضد خوردگی مانند فایبرگلاس، فولاد ضد زنگ، پلاستیک یا استیل مقاوم نگهداری کنید.
* دور از دسترس کودکان قرار دهید و نباید با مواد غذایی مخلوط شود.
* اگر به درستی نگهداری شود، پودر زاج می‌ تواند تا ۲ تا ۳ سال کیفیت خود را حفظ کند.

پیشنهاد استفاده یا ترکیب با گیاهان دیگر:

* برای آفت دهان: می‌ توان آن را با آب نمک یا جوش شیرین (به صورت غرغره) ترکیب کرد تا اثرات ضد عفونی‌ کننده و درمانی آن افزایش یابد.
* برای مشکلات پوستی (مانند جوش سرسیاه): ترکیب با گلاب می‌ تواند به ملایم‌ تر شدن آن کمک کند.
* به طور کلی، زاج سفید یک ماده قوی است و بهتر است با احتیاط و در موارد خاص استفاده شود. ترکیب آن با گیاهان دارویی دیگر برای مصرف داخلی باید حتماً با مشورت پزشک متخصص طب سنتی صورت گیرد تا از تداخلات یا عوارض جانبی احتمالی جلوگیری شود.

در طب سنتی و به صورت موضعی، زاج سفید به دلیل خاصیت قابض قوی خود، برای ایجاد حس تنگی در واژن استفاده می‌ شود. این خاصیت قابض باعث می‌ شود بافت‌ های سطحی واژن منقبض شوند و احساس تنگی ایجاد شود.

نحوه استفاده رایج (باید با احتیاط بسیار و مشورت متخصص باشد):

معمولاً پودر زاج سفید را در آب ولرم حل می‌کنند و از محلول رقیق آن برای شستشوی خارجی واژن یا به صورت دوش واژینال بسیار رقیق استفاده می‌ کنند.

برخی افراد نیز تکه‌ ای کوچک از زاج را به صورت شیاف واژینال استفاده می‌ کنند که این روش بسیار خطرناک‌ تر است و به هیچ عنوان توصیه نمی‌ شود،مگر با تجویز و نظارت مستقیم پزشک.