برگ سداب

سداب گیاهی است علفی و دائمی به ارتفاع تا حدود یک متر، برگ ها ضخیم و گوشت دار و بدون دندانه هستند که در قسمت های بالای ساقه به صورت ساده و در قسمت های پایین

چند قطعه ای می باشند. رنگ برگ و ساقه ها سبز مایل به آبی و کدر و رنگ گل ها زرد است،میوه سداب به صورت کروی و متشکل از پنج برگچه است که درون دانه هایی به رنگ

قهوه ای وجود دارد.کلیه قسمت های هوایی گیاه بوی نا مطبوعی دارد.سداب بومی نواحی جنوب اروپا است،ولی در حال حاضر در مناطقی از مدیترانه،اروپا و آسیا به وفورپراکنده

است و در نواحی شمالی ایران نیز رویش دارد.

داروشناختی و اثرات مهم برگ سداب :

سداب دارای اثرات ضد کرم، ضد اسپاسم، ضد نفخ، قی آور، قاعده آور، آرام بخش، ضد التهاب، محرک، ضد میکروب، کاهش پرفشاری خون و جلوگیری از باروری است.

در یک گزارش خارجی از کاربرد سداب به عنوان ضد باروری در طب سنتی ایران چنین نقل شده است : در طب سنتی ایران گیاه سداب یکی از گیاهان دارویی ضد بارداری

در هر دو جنس مرد و زن بوده است.

زنان به دو صورت خوراکی و استفاده در واژن و مردان نیز به دو صورت خوراکی و استفاده موضعی آن را مصرف می کرده اند. در یک مطالعه جدید کاهش تحرک قابل توجه

اسپرم ها به وسیله عصاره برگ‌سداب به اثبات رسیده است. با توجه به نتیجه اخیر می توان گفت که باور مردم باستان در مورد کاهش میل جنسی و قوای شهوانی ممکن است به

این مساله ارتباط داشته باشد. امروزه در هومیوپاتی از سداب در درمان بیماری ها استفاده می شود.

خواص مهم برگ سداب:

افرادی که پیاز یا سیر خورده و دهان آنان بدبو گردیده است برای برطرف کردن بوی دهان خود می توانند برگ سداب را جوشانده و آبش را در دهان بگردانند و بیرون بریزند.
افرادی که در اثر زیاده روی در مشروبات الکلی حالت مسمومیت پیدا کرده اند اگر برگ‌سداب را با مقداری انجیر و گرد کوبیده و میل نمایند مسمومیت آنان مرتفع می گردد.
برای افرادی که به بیماری فلج یا رعشه مبتلا شده اند چنانچه چند روز، روزی 3-3/5 گرم از برگ سداب میل نمایند برای آنان بسیار مفید می باشد. همچنین ضد تشنج است.
مالیدن آب برگ‌سداب در محل گزیدگی عقرب درد را تسکین می دهد.
اگر پودر برگ خشک شده سداب را در بینی افراد خون دماغ فوت کنند خون دماغ را بند می آورد.

طریقه مصرف:

سداب را می‌ توان به روش‌های مختلفی مصرف کرد:

جوشانده (دم کرده):

* برای تقویت حافظه: مقدار کمی از سداب را به صورت کم ولی مستمر و طولانی مدت میل نمایید.
* برای سردرد، نفخ و سایر موارد: 0.5 تا 1 گرم از پودر برگ خشک سداب را در یک لیوان آب جوش به مدت 10-15 دقیقه دم کرده و صاف کنید. می‌توانید روزانه سه بار از این چای میل کنید.
* برای سنگ کلیه: تمام گیاه سداب داخل ظرف را با دو لیوان آب بجوشانید، هنگامی که یک لیوان شد صاف کرده و میل کنید.
* برای رفع سکسکه: دم کرده سداب با عسل.

موضعی:

* برای سردرد: برگ‌ های تازه سداب را روی شقیقه بمالید.
* برای عفونت و درد گوش: چند قطره از آب طبخ شده سداب را در گوش بچکانید.
* برای شپش و خارش سر: چای سداب را به عنوان شستشوی بدن استفاده کنید.
* برای گزیدگی عقرب: مالیدن آب برگ سداب در محل گزیدگی درد را تسکین می‌ دهد.
* برای خون دماغ: پودر برگ خشک شده سداب را در بینی افراد خون دماغ فوت کنند.
* برای رفع خارش و جوش پوستی: ترکیب سداب با سرکه، سفیداب قلع و روغن گل سرخ.

پودر خشک شده:

در برخی موارد پودر خشک شده سداب برای درمان فلج یا رعشه توصیه شده است.

چه افرادی بهتر است استفاده کنند و چه افرادی نه؟

افرادی که بهتر است از سداب استفاده کنند:

* افرادی که به دنبال تقویت حافظه و افزایش توان فکری هستند.
* افراد مبتلا به نفخ، اسهال و مشکلات گوارشی.
* زنانی که دچار اختلالات قاعدگی هستند (به جز زنان باردار).
* افراد مبتلا به دردهای مفصلی و روماتیسم.
* افرادی که دچار عفونت‌ های قارچی یا باکتریایی هستند.
* افراد مبتلا به سنگ کلیه و مشکلات ادراری.
* افرادی که میل جنسی بالایی دارند.
* افراد مبتلا به اضطراب، وسواس و افسردگی.

افرادی که بهتر است از سداب استفاده نکنند یا با احتیاط مصرف کنند:

* زنان باردار: مصرف سداب در دوران بارداری اکیداً ممنوع است، زیرا باعث انقباضات رحمی و سقط جنین می‌ شود.
* زنان شیرده: مصرف آن در دوران شیردهی نیز توصیه نمی‌ شود.
* افراد مبتلا به بیماری‌ های قلبی – عروقی: مصرف روغن سداب برای این افراد ممنوع است.
* افراد دارای آلرژی: لمس کردن برگ‌ های تازه سداب ممکن است آلرژی‌ زا باشد.
* کودکان: مصرف هر داروی گیاهی برای کودکان باید با مشورت پزشک باشد.
* مصرف بیش از حد: مصرف مقدار زیاد سداب می‌ تواند موجب مسمومیت، التهاب و ورم مخاط دستگاه هاضمه و رحم، کاهش حرارت بدن، ضعف، کاهش نبض و افزایش ادرار شود.
* مصرف خوراکی روغن سداب: روغن سداب به هیچ وجه مصرف خوراکی ندارد و عوارض جبران‌ ناپذیری مانند گیجی، تشنج، ضعف را به دنبال دارد. تنها عصاره سرد یا تنتور و دم کرده آن مجاز است.
* قبل از عمل جراحی: به دلیل احتمال تداخل دارویی، بهتر است قبل از هر عمل جراحی با پزشک مشورت شود.

نکات نگهداری و ماندگاری:

* مکان نگهداری: سداب خشک شده باید در محلی خشک، خنک و دور از نور مستقیم آفتاب نگهداری شود.
* ظروف مناسب: در ظروف دربسته و غیر قابل نفوذ نگهداری شود تا از رطوبت و هوا محافظت شود.
* دور از بوهای تند: برای حفظ خواص آن، دور از مواد شیمیایی و بوهای تند قرار دهید.
* یخچال: در فصول بسیار گرم می‌ توان گیاهان خشک شده را به یخچال منتقل کرد، اما از فریز کردن آن‌ها اجتناب کنید.
* روغن سداب: روغن سداب نیز باید در محیط خشک و دور از تابش نور آفتاب و در دمای زیر 25 درجه سانتی‌گراد نگهداری شود.
* ماندگاری: زمان ماندگاری دقیق برگ سداب خشک شده بسته به شرایط نگهداری متفاوت است، اما به طور کلی بهتر است طی 1 تا 2 سال مصرف شود.

پیشنهاد استفاده یا ترکیب با گیاهان دیگر:

سداب را می‌ توان با برخی گیاهان و مواد دیگر ترکیب کرد تا اثرات آن افزایش یابد یا برای اهداف خاصی مورد استفاده قرار گیرد:

* برای درمان سنگ کلیه: سداب و جامع (یک داروی طب اسلامی).
* برای افسردگی، وسواس و اضطراب: ترکیب سداب و سرکه.
* برای از بین بردن کرم‌ های معده: دم کرده سداب همراه با روغن زیتون.
* برای تسکین دل پیچه: خوردن گیاه خشک شده سداب همراه با شوید.
* برای رفع خارش و دانه های سرخ جوش دار پوستی: ترکیب سداب با سرکه، سفیداب قلع و روغن گل سرخ.
* برای سودا: مالیدن سداب با شوید و عسل.
* برای سکسکه: دم کرده سداب با عسل.

تذکر بسیار مهم: با توجه به خواص قوی و برخی عوارض جانبی احتمالی سداب، به خصوص برای زنان باردار و افراد دارای بیماری‌ های خاص، هرگونه مصرف درمانی

آن باید حتماً با مشورت پزشک یا متخصص طب سنتی انجام شود. مصرف خودسرانه و بیش از حد می‌ تواند خطرناک باشد.